Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris LOL. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris LOL. Mostrar tots els missatges

dimecres, 15 de setembre del 2010

LOL: video (2)

Coreografia de comiat dels concerts

Algunas plantas

LOL: videos (1)

Domingo astromántico



Te hiero mucho (historia del amante guisante)



Universos infinitos



Allí donde solíamos gritar



Club de fans de John Boy



Segundo asalto

dilluns, 16 d’agost del 2010

LOVE OF LESBIAN (5): La Parabola del Tonto

que sempre em recorda  el conte La revolución, de S. Mrozek, que tinc corretejant per aquest blog.

Antes de que te vayas vas a contemplar,
he hecho algunos cambios, te sorprenderán.
Ya no hay confusión
ya que el rencor duerme ahora en un desván.

Dime ...
Lo has visto,
no hay nada de lo que tanto odiabas,
lo he cambiado todo de lugar.
Espera, aguarda, nunca valoras nada,
tus mudanzas aún no pueden empezar.

He tirado bolsas llenas de ansiedad
y aquellos defectos que uno guarda por guardar.
Ya no sé quien soy,
tan sólo sé que hay más luz de lo habitual.
Mira ...

No lo hagas, no lo hagas,
por qué me das la espalda,
lo he cambiado todo de lugar.
Mil gracias, de nada,
fue mi última bobada de adolescente,
tú ahora buscas novedad.

La foto és de la Mireia Grau.

LOVE OF LESBIAN (4)


Plano fijo en claroscuro
y luego inmerso en mis delirios.
Te vigilo cuando duermes,
es tu hora de moverte.
Y todo lo que siempre nos marcaba,
fue encerrado en cien mil llaves.
Si lo escondimos en las dunas,
fue para no abrirlo, jamás.

Si al despertar, sin brumas ni presagios,
podemos aspirar a todo y nada.
Y al despertar, si lo hemos olvidado,
quizás no habrá final.

Y sin manera humana
de asombrarnos mutuamente,
sólo queda ser sensatos
y aceptar que siempre fuimos
satélites de amplia trayectoria,
tantas veces intangibles,
de aquellos que sólo alumbran
cuando dejas de buscar.

Y si al final, dormimos sin hablarlo,
no nos influirá de modo alguno.
Y al despertar, si lo hemos olvidado,
quizás no habrá final.

Y si al final ...


versió acústica "interrupta" en un terrat de Barcelona:



i un altre acústic, aquest només del Santi Balmes amb guitarra

LOVE OF LESBIAN (3)

Seis años después reapareces y, hablando sola, resumes tu noria de vida en un solo café. Y, curado al fin, me permito el lujo de observar tu pelo raro y creo que ahora fumas demasiado.

Y hablas como si te hubiera preguntado de quién te vengabas todo el tiempo que yo estuve a tu lado.

Y aún no sé a qué diablos viene ahora tu llamada.
Tiembla tu cuchara y eso nunca queda bien.

Di, di la verdad: llevas tiempo sin romper muñecos. Pasados unos meses, alguien me ajustó de nuevo. Ya queda un poco lejos cuando me incendiaste.

Ya soplaron las cenizas, volaron las cenizas.

LOVE OF LESBIAN (2)


Cuatro mil días después de aquel año obcecado
detecto que al fin te dignaste
a cumplir con la cita inaudible,
y me alegro, y me enfado a la vez.
Después de estudiar con cuidado este caso
ejerciendo a la vez de fiscal y abogado,
de juez imparcial,
sentencio lo nuestro
diciendo que el fallo más grande
pasó por guardar
solamente los días más gratos
y olvidar los demás.
Mirarte de frente.
Admito en voz alta
que no pocas veces he sido tentado
en coger mi esperanza
y lanzarla sin más a la fosa común
donde yacen los sueños
que nos diferencian.

Tal vez ¿has pensado en renunciar?
Yo aún no.

Hada helada en vuelo inerte,
tú nunca cambiarás,
hada helada en vuelo inerte,
tú nunca caerás.

Tal vez ¿has pensado en crecer más?
¡Más no!
Tal vez ¿te conseguiste equilibrar?
Yo aún no.

Vamos a correr el gran sprint final
y al cruzar la línea los dos ganarán.

Voy a romper las ventanas
para que lluevan cristales,
ven a romper las ventanas,
ven a gritar como antes,
ven a romper las ventanas
y hacer del caos un arte,
voy a romper tus ventanas
y voy a entrar como el aire.